chakra sahasrara

Zevende Chakra, Kruin- of Kroonchakra
Sahasrara (Lotusbloem met duizend blaadjes)

Plaats van het chakra : kruin
Endocrien systeem: pijnappelklier
(
link:Pijnappelklieronderzoek)
(link:Pijnappeklier derder oog
)
Lichaamsorgaan : bovenste gedeelte van de hersenen, rechteroog.
Zintuig :
open verbinding kosmos
(zevende zintuig)
Psychische functie : verbindt ons met het Hogere Zelf
Element : -
Kleur : violet en wit (De kleur violet bewerkstelligt een transformatie van geest en ziel en opent ze voor spirituele dimensies. Wit draagt alle kleuren in zich.)
Mantraklank : Alle zuivere klanken, van AH tot KSHA met inbegrip van alle klinkers en medeklinkers die het Sanskriet kent
Edelsteen :Diamant, amethist en bergkristal
Metaal : Goud
Werkwoord : Ik weet
Goede werking : Je voelt geen verschil meer tussen innerlijk zijn en het uiterlijke leven.-Je bewustzijn is volkomen stil en ruim, je voelt God in je en buiten je! Je bent één met God. Je beseft dat vaste materie niets anders is dan een gedachtevorm in het Goddelijk bewustzijn en eigenlijk niet bestaat. Je beseft het grote niets dat tegelijkertijd alles is! Alpha en Omega. Een cirkel zonder begin of einde. Het is de zetel van de hoogste volmaaktheid van de mens. We zijn geschapen uit God en weer terug bij God gekomen na een lange reis.... als we ons vervolmaakt hebben. Ze opent de ziel voor Goddelijk licht en Genezing.

Zevende Chakra
Universele-identiteit

Belangrijkste levensgebieden:

Eenheid, transcendentie, overtuigingen, hogere macht, visioen.
Raakt uit zijn evenwicht bij het oplopen of ondergaan van:
Achtergehouden informatie, onderdrukte nieuwsgierigheid, afgedwongen religiositeit, blinde gehoorzaamheid, leugens.
Lichamelijke aandoeningen:
Migraine, hersentumoren, geheugenverlies, cognitieve wanen.
Kenmerken van een onderontwikkeld zevende chakra:
Spiritueel cynisme, leerproblemen, starre overtuigingen, apathie, exces in onderste chakra's.
Kenmerken van een overontwikkeld zevende chakra:
Overintellectualisatie, spirituele verslaving, verwarring, dissociatie van het lichaam.

Het zevende chakra: kosmisch bewustzijn

Soms heb ik een sterk gevoel van doelloosheid, wezenloosheid. Ik voel me dan erg onzeker en ben niet in staat de zin van mijn eigen bestaan te beseffen. Ik voel me dan niet verbonden met het geheel.

Doorgaans ben ik mij bewust van de zin, het doel van mijn eigen bestaan. Ik besef dat er een groter geheel is, waarvan ik onderdeel ben. Het geeft mij een diep gevoel van verbondenheid met de kosmos.

Het zevende levensgebied of chakra is het kruinchakra. In het Sanskriet "sahasrara"genoemd, hetgeen betekent: "duizendvoud". Het chakra is gelegen boven op het hoofd, op de kruin. Het is het gebied van het kosmische bewustzijn, de transcendentie of verlichting. Via dit chakra zijn wij verbonden met de alomvertegenwoordigde kosmische energie, een energietrilling met snelle vibratie die alles om ons heen voedt. Wat het eerste chakra het "basisstopcontact"om ons verbonden te kunnen voelen met de aardse materie, zo zijn we via dit kosmische "stopcontact" verbonden met de hogere, het spirituele, het kosmische. Als dit chakra zich opent waaiert de energie zeer breed (duizendvoudig) uit en kunnen we het gevoel gewaarworden met alles verbonden te zijn. Het is het kanaal waadoor we kunnen ervaren dat we onderdeel zijn van een groter geheel, iets goddelijks, iets transcendents, iets spiritueels.

Het is een gevoel dat ons vaak gewoonweg kan overvallen: een wandeling langs de zee en het plotselinge gevoel dat je kan bedwelmen; "Er is iets meer". Of bij de geboorte of dood van iemand die je dierbaar is. Of gewoon op een rustig moment. Een gevoel dat je je bewust wordt van dat grotere, en dat je daarvan zelf deel uitmaakt. Via dit chakra wordt ons wezen gevoed door de oorspronkelijke energie van het bestaan. Door op deze energie af te stemmen kunnen we het gevoel krijgen de oorsprong , de ware zin van het leven te kennen. Het is de energie van het alles, het heelal, de evolutie, de ontwikkeling, het goddelijke en ook het onbenoembare. Door hierop af te stemmen kunnen we te weten komen wat ons hogere doel is in deze ontwikkeling, in onze evolutie. We kunnen afstemmen op onze eigen wezen. Hierin ligt de informatie verscholen, die ons op weg kan helpen naar de vervulling van onze levenstaak: een opdracht binnen dit grote geheel en gevoed door dit alles. Vaak worden we door opvoeding, door culturele normen en waarden, door blokkades in de andere levensgebieden afgesneden van ons eigenlijke wezen. We vergeten contact te leggen met onze wezenlijke opdracht en deze te onderhouden, een bijdrage tot de ontwikkeling van het geheel. Tijdens wezenlijke ervaringen, die ik al eerder genoemd heb, ervaren we meer de toevalligheid en de betrekkelijkheid van ons doen en laten.

We krijgen op zo`n moment als het ware een doorkijkje naar dat hogere: "Er is meer..." In onze actieve, meer materialistische, prestatiegerichte cultuur worden we veelal van deze ervaringen afgehouden. Onze aandacht wordt vaak opgeëist door aardse, materiële zaken. Vroeger had voor veel mensen de kerk, de religie nog de betekenis van het in contact komen met deze dimensie. Voorwaarden zijn namelijk rust, inkeer en stilte. De sfeer in de kerk, het gebed, het immateriële van deze momenten bood de voorwaarden om via deze religieuze ervaringen in contact te komen met dit spirituele kanaal. Door ontkerkelijking zijn veel mensen van deze min of meer verplichte inkeer afgestapt en verliezen zij zich in het materiële, aardse veld. Overal zien we daarom nieuwe bewegingen en groepen ontstaan, die zich richten op onze blijkbaar wezenlijk behoefte aan dat "meer", dat "hogere". Ook de interesse in oosterse filosofieën en technieken neemt de hand over hand toe. En juist deze oosterse ideeën bieden ons de gelegenheid om het tekort aan stilte, inkeer te compenseren, wat onze cultuur nogal ontbeert. Een belangrijke voorwaarde om dit levensgebied te ervaren is namelijk inkeer. Via stilte, via meditatie moeten we de geest leeg maken om de essentie van het zijn te leren ervaren. Als we al ons drukke denken, ons bezig zijn met ons "ik" kunnen kalmeren, komen we meer in contact met deze subtiele kosmische energie en ervaren we het rustige en vredige gevoel een te zijn met alles, een soort mystieke ervaring waarbij het eigen "ik" wordt vergeten. Op zo`n moment kan de wezensenergie via het kruinchakra ons informatie geven over onze eigenlijke, wezenlijke bestemming. Deze ervaring is niet alleen weggelegd voor de mysticus, de goeroe en de monnik, maar voor ons allemaal.

Epifyse of Pijnappelklier

De Epifyse zit tegen het dak van de tussenhersenen, om precies te zijn aan de bovenkant van het derde ventrikel. Deze klier is zo groot als een gedroogde erwt en weegt nauwelijks 200 milligram. Het is een typische jeugdklier die na het tiende levensjaar begint af te nemen. Het afscheidingsproduct van de epifyse heeft tot de pubertijd een remmende werking op de hormonale activiteit van de geslachtsklieren. Dan op een zekere tijdstip, bepaald door de mysterieuze klok des levens, wordt de epifyse buiten werking gesteld, en geven de adenohypofyse (hypofysevoorkwab) de geslachtsklieren het sein dat de productie van geslachtshormonen kan beginnen. De huidige westerse wetenschap is nog niet zover en heeft nog niet zoveel feiten over de functie van deze hormoonklier verzameld, hoewel ze het hormoon melatonine hebben ontdekt.
Waargenomen effecten van melatonine op het immuunsysteem zijn onder meer de toegenomen productie van natural killer cellen, stimulering van de fagocytose en bevordering van de groei van beenmergcellen en over antikanker-eigenschappen beschikt.

De wetenschap heeft ontdekt, dat de epifyse op een ritmische wisseling van licht reageert. En dat het een neurovegatatief controle orgaan is en de meeste hormonale invloeden, bijvoorbeeld die van het geslacht en of stofwisselingshormoon kan afremmen. Ze beschikt over een zogenaamde circadiaans ritme en over een grotere met jaargetijden samenhangende ritme. Ze is het hart van de psychomatische controle, zoals word gesuggereerd door haar ligging midden in de hersenen.

De vele aanwijzingen geven aan dat de pijnappelklier een fijngevoelig neuronaal en endocrien regelorgaan is, dat communiceert door middel van onder andere een combinatie van neuronale elektrische activiteit en een assortiment hormonen waarvan een gedeelte psychoactief is. Wat de pijnappelklier als verzameling zachte weefsels uniek maakt zijn de microscopische bolletjes ('hersenzandkorrels') in de cellen, die bestaan uit concentrische lagen van naaldvormige calciet-, apatiet- en magnetietkristallen. De laatste zijn gevoelig voor sterkte- en richtingsveranderingen in het aardmagnetisch veld.

Wat de samenhang is tussen de (psychoactieve) hormonen, de elektrische neuronenactiviteit en de diverse kristallen - is voor zover ons bekend, nooit beschreven. Wel bestaan er publicaties over deze elementen afzonderlijk. Over de functie van de hersenzandkorrels is nog niets bekend, behalve dat de grootten en hoeveelheid ervan geen samenhang vertonen met de menselijke leeftijd, in tegenstelling tot wat lang gedacht is.

De epifyse lijkt een belangrijke rol te spelen bij de synchronisatie van bepaalde lichaamsfuncties aan dagelijkse en seizoenvariaties. uit onderzoek is aangetoond dat de epifyse fungeert als de biologische klok die de dag-nachtritmen ook circadiaans ritme bestuurt.

circadiaans ritme, het verschijnsel dat vele fysiologische processen bij planten en dieren een ritme van ca. één dag (Lat.: dies), dwz. 24 uur, vertonen. Dit ritme wordt door uitwendige factoren (bijv. belichting, voedseltoediening) steeds ‘bijgesteld’. Bij een snelle verplaatsing naar oost of west raakt de biologische klok van slag

Bij zoogdieren is de epifyse betrokken bij de regeling van de seizoensgewijze voortplanting, doordat het de jaarlijkse lichtvariaties koppelt aan de activiteit van de geslachtsklieren via een wisselende productie van melatonine.

Klik hier voor het pijnappelklier onderzoek

Klik hier voor het artikel: Pijnappeklier derder oog

Volgende >>












Copyright © -2002-2014 S.V.S. | Disclaimer