Stress, zout en bloeddruk

Bijnieren: cortisol, aldosteron en adrenaline

Boven op elke nier ligt een kleine klier: de bijnier. Deze maakt hormonen, stoffen die via het bloed andere delen van het lichaam aansturen. Ze helpen energie beschikbaar te maken, zout en water in balans te houden en te reageren op spanning of inspanning.

Bijnieren boven de nieren, met bloedvaten en een uitvergrote doorsnede van schors en merg
Illustratie van de bijnieren boven de nieren, gezien van voren. Rechts staat een afzonderlijk uitvergrote doorsnede met schors en merg; kleine bloedvatvertakkingen zijn vereenvoudigd.© Stamcel.org

Kort uitgelegd

Wat doen de bijnieren?

Elke bijnier heeft een buitenlaag, de schors, en een binnenste deel, het merg. De schors maakt onder meer cortisol, dat helpt energie beschikbaar te maken, en aldosteron, dat de hoeveelheid zout en water in je lichaam helpt regelen. Het merg maakt adrenaline en noradrenaline, die bijdragen aan snelle reacties op bijvoorbeeld schrik of inspanning.[1]

Twee organen boven de nieren

Schors aan de buitenkant, merg in het midden

De bijnieren liggen achter in de bovenbuik, boven op de nieren. Ze zijn klein maar sterk doorbloed. De schors is opgebouwd uit drie zones; daarbinnen ligt het merg met chromaffine cellen.

De drie lagen van de schors worden niet allemaal op dezelfde manier door ACTH gestuurd.

Schematische doorsnede van een bijnier met een dun kapsel, brede gele schors en kleiner roze merg
Illustratie van kapsel, schors en merg in een bijnier. De drie zones van de schors zijn niet afzonderlijk weergegeven. De doorsnede is schematisch en niet op ware grootte.© Stamcel.org

Drie zones

De bijnierschors maakt steroïdhormonen

ZoneBelangrijkste productRegeling en functie
Zona glomerulosaAldosteronVooral gestuurd door angiotensine II en kalium; helpt zout, kalium en bloeddruk regelen.
Zona fasciculataCortisolGestuurd door ACTH; beïnvloedt energieverdeling, afweerreacties en aanpassing aan belasting.
Zona reticularisDHEA en andere androgenenDeels beïnvloed door ACTH; bijdrage verschilt naar leeftijd en geslacht.

“Cortisol is het stresshormoon” is te smal. Het heeft een normaal dagritme en is elke dag nodig voor stofwisseling, bloeddruk en aanpassing aan ziekte. Langdurig te veel of ernstig te weinig cortisol is schadelijk, maar cortisol is niet op zichzelf een vijand.

Een snelle zenuw-hormoonverbinding

Het bijniermerg maakt catecholaminen

Chromaffine cellen zijn verwant aan cellen van het sympathische zenuwstelsel. Bij activering geven ze vooral adrenaline en noradrenaline aan het bloed af. Hartslag en bloedtoevoer veranderen, luchtwegen verwijden en energie wordt beschikbaar. Dit is een snelle reactie die naast de langzamere HPA-as werkt.

Noradrenaline wordt ook rechtstreeks door sympathische zenuwuiteinden afgegeven. Niet alle “adrenaline in het lichaam” komt dus uit de bijnier.

Geen simpele tank die leeg raakt

Wat gebeurt er bij stress?

Bij acute belasting sturen hersenen en autonome zenuwen direct signalen naar het bijniermerg. Tegelijk maakt de hypothalamus CRH, de hypofyse ACTH en de bijnierschors cortisol. Cortisol remt vervolgens CRH en ACTH via negatieve terugkoppeling.

De populaire term “bijnieruitputting” is geen erkende medische diagnose. Echte bijnierinsufficiëntie is wel ernstig en wordt met gerichte hormoontests onderzocht. De ziekte van Addison ontstaat wanneer de bijnieren zelf te weinig cortisol en soms aldosteron maken.[3]

Te veel of te weinig

Wanneer functioneren de bijnieren niet goed?

Bijnierschorsinsufficiëntie kan vermoeidheid, lage bloeddruk, gewichtsverlies, misselijkheid en zoutbehoefte geven. Een acute crisis is levensbedreigend. Bij het syndroom van Cushing is langdurig te veel cortisol aanwezig, vaak door geneesmiddelen met corticosteroïden en soms door een tumor in hypofyse, bijnier of elders.

Te veel aldosteron kan hoge bloeddruk en een laag kalium veroorzaken. Een feochromocytoom is een zeldzame tumor die catecholaminen kan afgeven. Omdat klachten overlappen met veel andere aandoeningen, zijn gerichte bloed- of urinetests en soms beeldvorming nodig.

Dynamisch weefsel

Stam- en voorlopercellen vernieuwen de bijnierschors

De bijnierschors is geen statische laag. Capsulaire stamcellen en progenitorcellen leveren nieuwe schorscellen en helpen de zones zich aan te passen. Signaalroutes zoals SHH, WNT en ACTH/PKA sturen onderhoud en differentiatie.[2]

Onderzoekers bestuderen of geïnduceerde pluripotente stamcellen ooit functionele bijnierschorscellen kunnen leveren. Dat is nog geen behandeling voor Addison of aangeboren bijnierziekten.

Veelgestelde vragen

Veelgestelde vragen over de bijnieren

Wat is het verschil tussen bijnierschors en bijniermerg?

De schors maakt steroïdhormonen zoals cortisol en aldosteron. Het merg maakt catecholaminen, vooral adrenaline en noradrenaline. Beide delen hebben een andere ontwikkeling en aansturing.

Zijn adrenaline en cortisol hetzelfde stresshormoon?

Nee. Adrenaline ondersteunt een snelle alarmreactie. Cortisol werkt via een andere hormoonas en beïnvloedt onder meer stofwisseling, bloeddruk en afweer over een langere tijd.

Is bijnieruitputting een erkende medische diagnose?

De term bijnieruitputting wordt vaak online gebruikt, maar is geen erkende diagnose. Echte bijnierinsufficiëntie bestaat wel en vraagt gericht bloedonderzoek en soms een stimulatietest.

Kunnen bijnierstamcellen al worden ingezet bij de ziekte van Addison?

Nee. Stam- en progenitorcellen in de bijnierschors zijn belangrijk voor onderzoek naar onderhoud en herstel, maar vormen nog geen bewezen behandeling voor bijnierinsufficiëntie.

Gebruikte bronnen

Bronnen

  1. ACTH Action on the Adrenals. Endotext.
  2. Chu Y et al. Adrenocortical stem cells in health and disease. Nature Reviews Endocrinology, 2025.
  3. NIDDK: Adrenal Insufficiency & Addison's Disease.
  4. NIDDK: Cushing's Syndrome.

Samenstelling: Stamcel.org. Inhoudelijk herzien op 30 augustus 2026.