Het zenuwstelsel

Biologische klok en circadiaans ritme: hoe werkt het?

Je lichaam wacht niet tot de wekker gaat. Je biologische klok helpt bepalen wanneer je slaperig of juist alert bent. Ook je lichaamstemperatuur en de afgifte van hormonen, stoffen die lichaamsprocessen aansturen, volgen een dagelijks ritme. Licht helpt die interne klok afstemmen op de dag en de nacht.

Daglicht, de pijnappelklier en slaap in een schematische dag-nachtillustratie
Daglicht helpt het dag-nachtritme afstemmen. De pijnappelklier geeft vooral tijdens de biologische nacht melatonine af. Conceptuele illustratie, geen volledige zenuwroute; de slaapscène heeft een andere schaal.© Stamcel.org

Een ritme van ongeveer een etmaal

Een circadiaans ritme is een terugkerend patroon van ongeveer 24 uur. Het woord komt van het Latijnse circa, ongeveer, en dies, dag. Niet alleen slaap volgt zo'n patroon. Ook lichaamstemperatuur, hormoonafgifte en de verwerking van voeding veranderen gedurende de dag.

Deze ritmen ontstaan in het lichaam zelf. Licht en andere signalen uit de omgeving zetten de interne tijd gelijk met de buitenwereld. Zonder die afstemming kan de biologische dag langzaam verschuiven. Een ritme is dus niet hetzelfde als een gewoonte die alleen door je agenda wordt bepaald. [1]

Je hebt niet één klok, maar een samenspel van klokken

In de hypothalamus ligt een kleine groep zenuwcellen: de suprachiasmatische kern, meestal SCN genoemd. Deze centrale klok ontvangt lichtinformatie uit het netvlies. Daarnaast hebben veel organen en weefsels hun eigen celklokken. De SCN helpt die ritmen op elkaar afstemmen. [1]

De pijnappelklier is daarmee niet de centrale klok. Zij maakt melatonine onder invloed van signalen uit het zenuwstelsel. De afgifte stijgt gewoonlijk tijdens de biologische avond en nacht. Melatonine is een tijdsignaal, geen knop die iedereen onmiddellijk laat slapen. [2]

Waarom moe zijn en kunnen slapen niet hetzelfde zijn

Naast de klok bestaat er slaapdruk: de behoefte aan slaap die tijdens het wakker blijven toeneemt. Tijdens slaap neemt die behoefte weer af. Adenosine speelt hierbij een rol. Cafeïne blokkeert adenosinereceptoren en kan daardoor slaperigheid tijdelijk minder voelbaar maken.

Je kunt dus moe zijn terwijl de biologische klok nog een waaksignaal ondersteunt. Andersom kun je op je gebruikelijke bedtijd slaperig worden na een rustige dag. Klok en slaapdruk werken samen, maar zijn verschillende processen. [2]

Een dag in je lichaam

Er bestaat geen universeel uurrooster dat voor iedereen geldt. Leeftijd, chronotype en leefritme verschuiven de timing. Onderstaande situaties laten de samenhang zien, zonder vaste kloktijden voor te schrijven.

Rond het wakker worden

Bij een gewoon dagritme nemen waakbevorderende signalen toe. Ook cortisol heeft een dagpatroon en helpt het lichaam voorbereiden op activiteit. Een hormoonwaarde betekent daarom niet op ieder tijdstip hetzelfde.

Overdag

Licht geeft de centrale klok informatie over de buitenwereld. Intussen beïnvloeden slapen, eten en activiteit de omstandigheden waarin organen hun werk doen. De timing van processen is onderdeel van de regeling, niet een afwijking ervan.

In de biologische nacht

Slaap verandert onder meer de activiteit van hart, ademhaling en immuunsysteem. Melatonine is vaak hoger en lichaamstemperatuur doorgaans lager dan overdag. Dit is een globaal patroon, geen persoonlijke meetcurve.

De samenwerking tussen zenuwen en hormonen verbindt deze veranderingen. [3]

Hoe onderzoekers klokgenen ontdekten

Een belangrijke doorbraak kwam uit onderzoek met fruitvliegen. Wetenschappers konden veranderingen in het dagritme koppelen aan veranderingen in genen. Zij ontdekten eiwitten die zich ophopen en vervolgens hun eigen productie afremmen. Wanneer de rem weer verdwijnt, begint een nieuwe ronde.

Jeffrey Hall, Michael Rosbash en Michael Young kregen in 2017 de Nobelprijs voor hun onderzoek naar deze moleculaire klokmechanismen. Het bijzondere inzicht: tijdregeling zit niet alleen in gedrag of een hersengebied, maar ook in terugkerende processen binnen cellen. Onderzoek met fruitvliegen verklaart niet ieder menselijk slaapprobleem, maar legde wel een belangrijke basis. [4]

Wat gebeurt er bij jetlag of nachtdiensten?

Na een reis naar een andere tijdzone loopt de lokale tijd niet meteen gelijk met je interne klok. Bij nachtdiensten kan je werkrooster botsen met signalen die op slapen of wakker zijn gericht blijven. De verschillende ritmen passen zich niet noodzakelijk even snel aan.

Lichtblootstelling en het tijdstip ervan zijn daarbij belangrijk. Alleen langer in bed liggen lost een verschoven klok niet altijd op. Bij aanhoudende slaapproblemen kan een arts helpen onderscheid maken tussen een ritmeprobleem en andere oorzaken. [2]

Veelgestelde vragen

Is de pijnappelklier de biologische klok?

Nee. De centrale klok ligt in de SCN van de hypothalamus. De pijnappelklier geeft via melatonine informatie over de biologische nacht door.

Is iedereen op dezelfde tijden het meest wakker?

Nee. Mensen verschillen in chronotype en leeftijd. Een overzicht met vaste uren is geen persoonlijke voorspelling.

Zijn biologische ritmen alleen belangrijk voor slaap?

Nee. Ook hormonen, lichaamstemperatuur, stofwisseling en het immuunsysteem vertonen dagpatronen.

Is melatonine hetzelfde als slaapdruk?

Nee. Melatonine hangt samen met biologische timing. Slaapdruk neemt toe naarmate je langer wakker bent.

Bronnen

  1. NIGMS (NIH). Circadian Rhythms.
  2. NHLBI (NIH). Your Sleep/Wake Cycle.
  3. NHLBI (NIH). Why Is Sleep Important?
  4. Nobel Assembly. Nobelprijs Geneeskunde 2017: moleculaire mechanismen van het circadiaanse ritme.